رادیولوژی دیجیتال

نوعی  از رادیولوژی ساده در سالهای اخیر رایج شده که به آن رادیولوژی دیجیتال گفته میشود. تفاوت این روش با روش سنتی در کاست مورد استفاده است. این همان تفاوتی است که دوربین های جدید دیجیتال با دوربین های قدیمی دارند. دوربین های عکاسی قدیمی تصویر را بر روی یک فیلم ضبط میکردند و آن فیلم باید در لابراتوار ظاهر و سپس بر روی کاغذ چاپ میشد ولی در دوربین های دیجیتال تصویر بجای فیلم بر روی یک صفحه الکترونیک حساس به نور تابیده میشود که اطلاعات نوری تصویر را تبدیل به سیگنال های الکتریکی میکند.

در رادیوگرافی دیجیتال هم بجای فیلم رادیولوژی، کاست حاوی یک صفحه الکترونیک است که همان کار را انجام میدهد. برخورد اشعه ایکس که از بدن بیمار عبور کرده است بر روی صفحه الکترونیک موجب تحریک نیمه هادی هایی که بر روی آن قرار دارد میشود. این نیمه هادی ها برحسب شدت اشعه ای که به آنها برخورد کرده شدت جریان الکتریکی را ایجاد میکنند. اطلاعات این سیگنال های الکتریکی به توسط کامپیوتر پردازش شده و بر روی مانیتور قابل دیدن است.

البته میتوان تصویرهای حاصل از این نوع رادیوگرافی را بر روی فیلم هم چاپ کرد.

این روش تصویر برداری امتیازهای زیادی دارد که عبارتند از

  • سرعت بسیار بالای تهیه تصاویر
  • کاهش هزینه ها به جهت حذف فیلم
  • توانایی آرشیو تصاویر با سهولت بیشتر و امکان کپی فیلم به هر تعداد و بدون صرف هزینه اضافی
  • توانایی ارسال تصاویر از مجاری الکترونیک مثل شبکه های بیمارستانی و یا از طریق اینترنت
  • توانایی پزشک در دسترسی به تصویر رادیوگرافی به محض تهیه آن و در نقطه ای دیگر
  • امکان نگهداری تمام تصویربرداری ها مانند رادیوگرافی ساده، س تی اسکن، ام آر آی، سونوگرافی در یک بستر مشترک
  • کیفیت بهتر تصاویر
  • امکان دستکاری کردن و ادیت تصویر (مانند بزرگ و کوچک کردن، روشن و تیره کردن، تغییر در کنتراست تصویر، علامت گذاری روی تصویر).
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial